Aanval, geen aanval, misschien wel een aanval
De Israëlische bevolking heeft de afgelopen twee maanden tegenstrijdige berichten ontvangen – van een dreigende Iraanse aanval binnen 48 uur tot het uitblijven van plannen voor een aanval in de nabije toekomst vanwege hernieuwde onderhandelingen.
Je zou er duizelig van worden. Elke dag wordt ons iets verteld en binnen een paar uur horen we precies het tegenovergestelde. Je hoeft je niet af te vragen of het psychologische effect van deze emotionele voorbereiding niet op zichzelf al een soort oorlog is.
Eén ding is zeker: als het regime in Iran verdwijnt, zal er vrijheid komen voor de Iraniërs. Dan zullen de terroristen van Hezbollah, Hamas in Gaza, de Houthi’s in Jemen en alle andere terroristische organisaties, binnen Israël hun terreur niet lang meer kunnen volhouden. Dan wordt de geldkraan uit Iran dichtgedraaid. Iran, de grote octopus in het Midden-Oosten. Trek de kern weg en de tentakels verliezen hun kracht.
We blijven programma’s maken en we blijven optimistisch, ondanks – of eigenlijk juist doordat – de wereld zich steeds meer tegen Israël keert. Wij bouwen op, maar de vijand van Israël breekt af. Of er nu geschreeuwd wordt: “Dood aan Israël” of “Dood aan Herzog”, onze president, die in Australië was. Haat tegen Israël is ten diepste haat tegen God Zelf.
We moeten doorgaan met plannen, maar ons er niet te veel in verheugen, want waarschijnlijk kan het niet doorgaan en dan zou de teleurstelling weer te groot zijn. Zo leven we hier al jaren: altijd alert zijn, maar toch zullen we onze ogen gericht houden op Hem, Die – wat er ook gebeurt – vandaag zegt: “Wees niet bevreesd, Israël, want Ik ben met u; zie niet angstig rond, want Ik ben uw God. Israël, jij bent Mijn dienaar, die Ik uitgekozen heb, die Ik heb weggehaald van de einden der aarde. Ik heb je niet afgewezen. Ik sterk je en help je.” (Jesaja 41 vanaf vers 8).
Het profetische boek Jesaja staat vol prachtige beloften. De verzen erna spreken echter een andere taal: een vloek over de volken. Vers 11 en 12:
“Zie, allen die tegen Israël in woede ontstoken zijn, zullen beschaamd staan en te schande worden. Zij zullen worden als niets en omkomen. Ja, de mensen die tegen Israël strijden, worden als niets en komen om; ja, vernietigd zullen zij worden.
Zoals de amandelbomen nu in volle bloei staan, zo waakt God over Zijn Woord om het te vervullen
Jeremia 1:11-12
Het is beter te vertrouwen op de profetieën dan op de krantenkoppen — dat is ons fundament.
Water surfen – therapie met kracht
Ouderen én kinderen vertellen wat surfen op het water met hen doet. Het is meer dan sport — het is herstel. De zee leert wat het leven leert: vallen, opstaan en opnieuw beginnen. De kracht van wind en golven confronteert, maar geeft ook overwinning.
Niet iedereen wordt lichamelijk genezen. Maar iedereen leert sterker omgaan met zijn of haar situatie.
Ook honden-, paarden- en muziektherapie draaien op volle kracht. Er groeit weer moed.
Pesach valt dit jaar heel vroeg.
In een lekkere, warme joggingpyjama/-jurk met schaapjes erop zat Ludmilla (87) ons al op te wachten. Een echte baboesjka, vind ik, met glinsterende oogjes en heel dankbaar, ondanks al haar beperkingen. Deze keer kreeg ze een extra gift van haar sponsor en dat was een grote verrassing. Ik kreeg dus ook een warme dikke kus.
Deze dagen zijn we weer veel op stap om onze ouderen te bezoeken en hun de cheque voor Pesach te overhandigen. Sommigen zijn zeer fragiel en hebben meer hulp nodig. Allen hebben de leeftijd van de zeer sterken bereikt. In Israël zijn er organisaties, die mensen uit verschillende landen halen, om 24/7 bij iemand thuis te wonen. Vaak krijgen ze dan iemand die ook hun eigen taal spreekt.
De mannenweek – een week die harten raakte
Zoals we in december schreven over Sa’ad, de therapie en de opbouw van de dierenhoek, kunnen we jullie nu een mooi verslag sturen van wat er heeft plaatsgevonden. Het project bleek groter dan verwacht. Er is hard gewerkt. Speciaal voor Arjen, ons bestuurslid en tuinarchitect, was er veel voorbereiding. Maar het resultaat mag er zijn.
Het was dus een grote klus. Naast de dierenhoek is er nu nog genoeg werk. Grote en kleine hoekjes wachten op herstel.
De paardentherapeut staat ook te popelen om ook geholpen te worden, enzovoort. Ik laat het hier even bij, maar wordt vervolgd.
Een week van verbondenheid
Ik wil alleen nog zeggen, dat we weer een bijzonder mooie groep hadden. Zo toegewijd! En dan in deze oorlogstijd je vrouw, kinderen en geliefden achterlaten, betekent veel voor Israël en raakt hier vele harten. Ontroerd waren ze om te zien dat er nog mensen zijn die naast, voor en achter Israël staan. Ik kan een bladzijde vol schrijven over deze week, maar ik geef het woord aan een ander, om namens allen de week te verslaan.
Jos Felix schrijft:
Het begon in alle vroegte, in de stilte van een winterochtend, terwijl ik vol verwachting naar Israël vertrok. Wat volgde was een week, die mijn hart raakte op manieren, die ik vooraf nooit had kunnen bedenken. In Jeruzalem liep ik met de Bijbel in de hand door de oude straten, omgeven door verhalen, geloof en geschiedenis.
Daarna werkten we als mannen zij aan zij in een kibboets, midden in een gebied waar de littekens van 7 oktober nog voelbaar zijn. De ontmoetingen met bewoners, soldaten en overlevenden lieten diepe sporen na — hun openheid, pijn én veerkracht! Tussen regen, modder, bombardementen en harde arbeid ontstond een bijzondere verbondenheid met elkaar en met Israël.
Iedere dag bracht momenten die mij stil maakten, dankbaar en soms sprakeloos. Deze reis veranderde niet alleen mijn blik op het land, maar ook op mezelf.
Wat begon als een werkreis werd een levensles — een les die ik graag met je deel.
Een korte brief deze keer, maar een lang reisverslag staat op de website, met heel veel foto’s. Echt de moeite waard om het te lezen. Klik hier voor de volledige brief van Jos Felix.
We willen iedereen heel hartelijk bedanken. Zonder jullie liefde voor Gods volk, financiën, gebeden en support aan Yad L’Ami, waren we nooit zover gekomen. Vijf en twintig jaar mochten we veel opbouwen. Alle eer en dank aan God de Vader!!
Warme groet.
Ria Doekes-Flier
Klik hier om deze nieuwsbrief als PDF te bekijken of printen